lectio sancti euangelii quaestionem nobis proposuit de Ioanne baptista. adiuuet nos dominus ut soluamus eam uobis, quomodo eam soluit nobis. Ioannes Christi testimonio laudatus est, ut audistis; et sic laudatus, ut in natis mulierum non surrexisset maior. sed maior illo erat natus ex uirgine. quantum maior? ipse praeco dicat, quantum intersit inter se et iudicem suum, cuius praeco est. antecessit enim Christum Ioannes, et nascendo, et praedicando: sed antecessit obsequendo, non se praeferendo. nam et officium totum ante iudicem ambulat; et qui ambulant priores, ipsi sunt posteriores. quantum ergo testimonium perhibuit Ioannes Christo? ita ut diceret non se dignum esse, qui solueret corrigiam calceamenti eius. adhuc quid? {nos,} inquit, {de plenitudine eius accepimus.} lucernam se confessus est de illo accensam, et ideo ad pedes eius confugit, ne ad alta petens uento superbiae exstingueretur. tam quippe magnus erat, ut Christus putaretur: et si non ipse testis suus esset quia non erat ipse, remaneret error, et putaretur ipse. qualis humilis? deferebatur illi honor a populo, et ipse respuebat. errabant homines in eius magnitudine, et ipse se humiliabat. nolebat crescere hominum uerbis, quia comprehenderat dei uerbum.
ergo hoc Ioannes de Christo: Christus de Ioanne quid? modo audiuimus: {coepit dicere ad turbas de Ioanne: quid existis in desertum uidere? arundinem uento moueri?} utique non; quia Ioannes non circumflabatur omni uento doctrinae. {sed quid existis uidere? hominem mollibus uestitum?} non; quia Ioannes aspera erat ueste uestitus: habebat enim uestem de pilis camelorum, non de plumis. {sed quid existis uidere? prophetam? ita: et maior quam propheta.} quare maior quam propheta? uenturum dominum praenuntiauerunt, quem uidere desiderauerunt: et non uiderunt: huic autem praestitum est quod illi quaesierunt. uidit dominum Ioannes, uidit; digitum in eum intendit, et ait, {ecce agnus dei, ecce qui tollit peccata mundi:} ecce est. iam uenerat, et non agnoscebatur: et ideo et in ipso Ioanne errabatur. ecce est hic quem desiderauerunt uidere patriarchae, quem praenuntiauerunt prophetae, quem praesignauit lex. {ecce agnus dei, ecce qui tollit peccata mundi.} et ille bonum testimonium perhibuit domino, et dominus illi: {in natis mulierum,} inquit dominus, {nemo surrexit maior Ioanne baptista: qui autem minor est in regno coelorum, maior est illo;} minor tempore, maior maiestate. se ipsum uolens intelligi hoc dixit. ualde inter homines Ioannes est magnus, quo solus inter homines maior est Christus. potest et sic distingui et solui: {in natis mulierum non surrexit maior Ioanne baptista: qui autem minor est in regno coelorum, maior est illo.} non sic quomodo paulo ante dixi. {qui autem minor est in regno coelorum, maior est:} regnum coelorum dixit, ubi angeli sunt; qui ergo inter angelos minor est, Ioanne maior est. commendauit regnum quod desideremus: proposuit ciuitatem, cuius ciues esse cupiamus. quales ibi ciues? quam magni ciues. quisquis ibi minor est, Ioanne maior est. quo Ioanne? quo nemo maior surrexit in natis mulierum.
audiuimus uerum et bonum testimonium et Ioannis de Christo, et Christi de Ioanne. quid sibi ergo uult, quod misit ad eum discipulos suos Ioannes, cum inclusus esset in carcere iam occidendus, et ait discipulis suis: {ite, dicite illi: tu es qui uenturus es, an alium exspectamus?} ipsa est tota laudatio? illa laudatio facta est dubitatio? quid dicis, Ioannes? cui dicis? quid dicis? iudici dicis, praeco dicis. tu digitum intendisti, tu eum ostendisti: tu dixisti, {ecce agnus dei, ecce qui tollit peccata mundi.} tu dixisti, {nos omnes de plenitudine eius accepimus:} tu dixisti, {non sum dignus corrigiam calceamenti eius soluere.} et modo tu dicis, {tu es qui uenis, an alium exspectamus?} ille ipse non est? tu quis es? nonne tu es praecursor ipsius? nonne tu es de quo praedictum est, {ecce mitto angelum meum ante faciem tuam, et praeparabit uiam tuam?} quomodo uiam praeparas, et tu erras? uenerunt ergo discipuli Ioannis: et dominus ad illos, {ite, dicite Ioanni: caeci uident, surdi audiunt, claudi ambulant, leprosi mundantur, pauperes euangelizantur: et beatus qui in me non fuerit scandalizatus.} nolite suspicari Ioannem scandalizatum esse in Christo. et tamen uerba quasi sic sonant: {tu es qui uenis?} opera interroga: {caeci uident, surdi audiunt, claudi ambulant, leprosi mundantur, mortui resurgunt, pauperes euangelizantur:} et quaeris an ego sum? opera, inquit, mea, uerba mea sunt. {ite, renuntiate. illis autem abeuntibus,} ne forte aliquis dicat, bonus erat primo Ioannes, et spiritus dei deseruit illum: ideo ista dixit post eorum discessum; post discessum ipsorum quos miserat Ioannes, Christus laudauit Ioannem.
quid sibi ergo uult obscura quaestio? luceat sol, unde illa lucerna accensa est. prorsus ita solutio euidens solutio est. Ioannes seorsum habebat discipulos: non separatus, sed testis paratus. oportebat enim ut talis perhiberet testimonium Christo, qui et ipse discipulos colligebat, qui ei poterat inuidere, si non possit uidere. ergo quia pro magno habebant discipuli Ioannis, magistrum suum Ioannem; audiebant a Ioanne testimonium de Christo, et mirabantur: moriturus, ab illo eos uoluit confirmari. sine dubio enim illi dicebant apud se ipsos: iste de illo tanta dicit, ipse de se ista non dicit. {ite, dicite illi:} non quia ego dubito, sed ut uos instruamini. {ite, dicite illi:} quod ego soleo dicere, ab ipso audite; audistis praeconem, confirmamini a iudice. {ite, dicite illi: tu es qui uenis, an alium exspectamus?} ierunt, et dixerunt; propter se, non propter Ioannem. et propter illos dixit Christus, {caeci uident, claudi ambulant, surdi audiunt, leprosi mundantur, mortui resurgunt, pauperes euangelizantur.} uidetis me, agnoscite me: uidetis facta, factorem agnoscite. {et beatus qui in me non fuerit scandalizatus.} sed de uobis dico, non de Ioanne. nam ut sciremus quia non de Ioanne dixit: {illis abeuntibus coepit dicere ad turbas de Ioanne:} dixit laudes eius ueras uerax, ueritas.
puto satis istam solutam esse quaestionem. sufficiat ergo usque ad eius solutionem perduxisse sermonem. in mente habete pauperes: facite qui nondum fecistis: credite, non perditis; imo hoc solum perditis, quod non fertis ad quadrigam. iam reddendum est pauperibus quod obtulistis, qui obtulistis: et multum minus habemus ad summam quam soletis offerre: excutite pigritiam. ego factus sum mendicus mendicorum: quid ad me? ego sim mendicus mendicorum, ut uos numeremini in numero filiorum.
